Spookgezelschap

Sommigen onder ons zijn obsessioneel gepreoccupeerd met iemand die er niet is. Een soort spookgezelschap dat in een bepaalde periode het leven wat draaglijker maakt. Als het gemis aan de ander net zo groot geworden is dat hij opstaat in je imaginatie en zo levendig wordt dat je ermee aan het praten gaat, dan ben …

Spookgezelschap Lees meer »

De ladder naar je lichaam

Het was een lange, warme zomer en het viel mij op hoe vrij, licht en sensueel mensen gekleed liepen.De vrijheid om te kunnen kiezen hoe men het lichaam uitdrukt naar buiten toe is een recente en geslaagde verworvenheid. Maar hoe je datzelfde lichaam naar binnen toe beleeft, is dat vaak niet.Mensen voelen zich wel vaker …

De ladder naar je lichaam Lees meer »

Zalmen

Montaigne was burgemeester van Bordeaux en had de mogelijkheid  zijn ambtstermijn te verlengen. Het was een prestigieuze functie; erkenning, aanzien, macht, reputatie … Maar hij was zich ook helder bewust van zijn persoonlijke prioriteiten: nadenken, filosoferen, schrijven, boeiende relaties onderhouden, paardrijden, reizen. Bij een tweede ambtstermijn zouden die ongetwijfeld naar de achtergrond verschuiven.  Montaigne besloot …

Zalmen Lees meer »

Uitgelichte afbeelding blog

Hoeveel verander jij nog?

Heb je als kind ooit die fantasie gehad in een (nacht)trein te stappen, te gaan liggen in een slaapcoupé en ’s ochtends wakker te worden op een totaal nieuwe plek? Ken je nu nog dat verlangen om ooit die nachttrein te nemen? Het is immers nooit te laat om een reis te ondernemen naar je …

Hoeveel verander jij nog? Lees meer »

Illustratie

Genieten

We staan er zelden bij stil, maar genieten is het beste tegengif als het lot je niet gunstig gezind is. Dat komt omdat genieten een antagonist is voor negatieve emoties en dito gedachtenkronkels. Het is wat licht is voor de duisternis en warmte voor de kilte. Ik ben eerder fan van genieten dan van geluk. …

Genieten Lees meer »

Mijn ik komt altijd te laat.

Je kent vast de ervaring dat je tijdens een opruimbeurt op zolder een doos met oude foto’s vindt. Je haalt er eentje uit van een paar jaar geleden en je denkt: ‘Dat ben ik niet meer’. Misschien heb je een aantal jaar eerder hetzelfde gezegd toen je een foto zag van dan weer jaren eerder. …

Mijn ik komt altijd te laat. Lees meer »

De kardinale drang lief te hebben.

We uiten het op zovele aandoenlijke, verborgen manieren.Niet in het minst met dieren.Bijvoorbeeld door onbewust onze handen te laten graaien in de immer gewillige pels van een hond.Of, eerder uitzonderlijk, door met een aap te leven.Zoals Léo Ferré.Onlangs luisterde ik nog eens naar Pepée, dat hartverscheurende lied over zijn geliefde chimpansee die bij hem inwoonde …

De kardinale drang lief te hebben. Lees meer »

Censuur

Ik zat op een terrasje op de Plaza de la Merced in Malaga en keek naar de spelende kinderen, de stijlvolle oudere dames, de fiere mannen, de knappe vrouwen, de mooie bomen en de wonderlijke va-et-vient. En ik las een mooi gedicht van de Boliviaans-Zwitserse dichter Eugen Gomringer. Hij had het geschreven in het jaar …

Censuur Lees meer »

Rituelen

Rituelen zijn in de tijd wat thuis is in de ruimte. Als het lot ons tergt en een gat slaat in dat fair leven waarop we menen recht te hebben, zijn rituelen vaak een eigenzinnige manier om die duizelingwekkende diepte proberen te dichten. Dat was wat de kapper van koning Midas deed. Die was ooit …

Rituelen Lees meer »

Waarom doe je wat je doet?

Soms maken we het mee dat we de goesting voor ons werk zijn kwijtgeraakt. Door een chronisch ‘teveel’ of een uitputtend ‘reeds te lang’ of doordat een torsie is opgetreden, een scheefgroei tussen wat je vanbinnen geworden was en wat je van buiten bleef doen, alsof je onderbeen een andere richting was uitgegroeid maar je …

Waarom doe je wat je doet? Lees meer »

Alles gaat voorbij

Meteen na mijn consultaties kijk ik graag een poosje door het raam. Dan zie ik weilanden en een beetje verderop loopt de Schelde. Het dieptezicht doet me goed. Plots zie ik een meisje op het jachtpad. Ze staat aan de overkant van de Schelde, met haar gezicht naar me toe en kijkt naar de rivier. …

Alles gaat voorbij Lees meer »

Wandelend naar wie je bent

Soms moet je klein herbeginnen. De 25-jarige auteur en geschiedkundige Bregje Hofstede kuierde rondjes in het park, meer kon ze niet aan tijdens haar burn-out. Van het moment dat haar geteisterd lichaam het toeliet gingen de stapschoenen aan en trok ze weiden, velden en bossen in. “Wandelen stond centraal in mijn herstel van de burn-out, …

Wandelend naar wie je bent Lees meer »