Niet toevallig vertrok ik als jongeman elke zomer op reis met een koffer vol vragen over werk, relaties, projecten, dilemma’s: Wat moet ik nu kiezen, welke beslissing is de beste, welke weg is de juiste? Mindfulness heeft me geholpen om niet te gaan dolen en leerde me anders met die vragen om te gaan. Je […]

Als je plots niets meer hoort van je correspondent, check dan eens je laatst verzonden mail, sms of WhatsApp.  Tenminste als de instelling ‘automatische correctie’ actief is.Dat is bij mij alvast het geval. Dankzij deze dubieuze instelling ben ik de ongekroonde koning van de meest beschamende berichten. Komt omdat mijn veel-te-vlug-vingertje al op ‘verzenden’ klikt nog

Ik zat in de kelder op een krukje klaar om mijn tuinschoenen aan te trekken.  Na 5 minuten zat ik er nog steeds, met alleen mijn kousen aan. Ik bleef maar door het raampje kijken. Er was niets te zien.  Ik voelde me op een vreemde manier moe. Misschien ook een beetje verdrietig, want ik dacht:

Er bestaan nogal drastische methoden.Een bezoek aan de bakker van Eeklo, bijvoorbeeld. Daar kon je terecht als je ontevreden was over je hoofd, bijvoorbeeld wanneer je te veel muizenissen had. Dan werd het er met een scherpe bijl afgehakt en in de oven herbakken. Piekervrij dit keer. In afwachting kreeg je een groene kool op

“Pluk den dag. Dweep en droom niet met de schim van het Verleden en wees niet bang voor het spook van de Toekomst, maar sla de verliefde armen vast om het levende, gloeiende Heden.” Het is een jonge Couperus, die dit pleidooi hield om het leven ten volle te leven in het enige moment waarin

Ken je dat onderzoek waarbij men wou te weten komen of mensen die de gewoonte hebben alledaagse dingen met aandacht te doen zich beter voelden dan hun medemens die dat niet doet? Men belde daartoe ad random honderden subjecten op en stelde hen drie vragen: Daarbij was men benieuwd of er een aantoonbare correlatie was

Een cursiste deelde onlangs dit berichtje: ‘Mijn gsm was gisteren kapot. Gevallen. Ik had met een vriendin afgesproken. De treinrit (met overstap, uren en spoor te checken op een op voorhand geschreven papiertje) en de dag waren zo heerlijk ongedwongen en rustig, zo zonder gsm en zonder mogelijkheid tot de constante toegang tot informatie en

Wees lui, vier de Ander, leef achteruit, roept Byung-Chul Han, de wellicht belangrijkste filosoof van deze tijd, ons toe. Met het laatste bedoelt hij niet dat we met zijn allen de teletijdmachine van Professor Barabas moeten nemen naar een plek van melk en honing in het verleden, maar wel dat we afstand nemen van de

Natuurlijk pieker je het hardst over de beproevingen die je pad kruisen. Maar de malende molens in het hoofd gaan even enthousiast in overdrive naar aanleiding van kleine, banale situaties. Daar praten we zelden over, vooral omdat we er ons een beetje over schamen. Maar net omdat het niet uitgesproken wordt, lijkt het alsof je de

Het was december en ik zag een mooie broek in de solden hangen. Ze was stijlvol en goedkoop, maar bij nader toezien bleek het een zomerexemplaar en ik liep door.  Toen kneep ik even in mijn wang. Wat deed ik nu?  Ik had toch altijd zomerkleren gekocht in de winter en vice versa. Dat waren heerlijke

Oh neen!  Dat was het eerste wat ik dacht vanochtend. Het is 6 november, heb nog mijn pyjama aan en Associated Press heeft zonet bevestigd: Trump wordt de nieuwe president. Een mengeling van verslagenheid, teleurstelling en frustratie dringt zich op. Ook al probeer ik mijn aandacht te focussen op de geurende koffie, het lekkere brood

Vandaag vierde ik de 50e verjaardag van de gewoonte om de WC-bril op te heffen als ik plas.  Dat kwam zo.Toen ik in 1973 op een regenachtige dag voor het eerst naar Gent kwam op mijn motor ging ik onderuit op de tramsporen aan de Groentemarkt. Iemand hielp mijn motor recht en mezelf een piepklein