fbpx

Wie ben ik?

Gedurende meer dan veertig jaar heb ik, naast het geven van opleiding, seminaries en lezingen, een intensieve praktijk gehad als cognitief gedragstherapeut en seksuoloog. Die langdurige werkervaring in de klinische psychotherapie, samen met wat ik heb geleerd van mijn cliënten, stroomt nu door in mijn cursussen.
Toen ik begon met mijn opleiding vond ik preventie even belangrijk als behandeling en beiden hebben zich gedurende veertig jaar naast elkaar ontwikkeld. Het eerste leidde ertoe dat ik vanaf de zeventiger jaren vanuit een agogische invalshoek cursussen begon te ontwikkelen die vaardigheden en inzichten aanreikten om stabieler en veerkrachtiger in het leven te staan. In het tweede, de psychotherapeutische invalshoek, zocht ik naar complementaire benaderingen in plaats van te geloven in één alleszaligmakende richting.

Toen ik begin jaren zeventig aan de universiteit begon, bestond er geen klinische richting, alleen ontwikkelingspsychologie en als psychotherapeutische scholing was er alleen de psychoanalyse.
Na een opleiding in Kortdurende Psychoanalytische Therapie in het Universitair Centrum Kortenberg bij Drs Pierloot, Verhaest en Geerts, zocht ik een nieuw denk- en werkmodel op, mede omdat ik ook wou werken met koppels en gezinnen. Dat werd het Systeemdenken en de Communicatietheorie van de Palo Alto school. Het hielp me om later, als seksuoloog (KUL, 1980) en relatietherapeut (Postgraduaat Relatietherapie, KUL, 1982) klachten binnen een relationeel werkmodel te plaatsen.
Later schreef ik er mijn eerste boek over, Omgaan met anderen, een communicatiekunst.

Omdat ik meer en meer met individuen begon te werken, ontbrak het me aan een stevig psychotherapeutisch referentiekader dat gestoeld was op degelijk onderzoek. Daarom voltooide ik het postgraduaat Gedragstherapie (KUL,1985), nadien kwam daar de cognitieve invalshoek bij.

Het bleef me echter ontbreken aan een overkoepelend denkkader dat deze drie benaderingen tot een complementair werkmodel kon smeden.
Dat vond ik in Nederland in de ‘Directieve Therapie’. Daar maakte ik ook kennis met Wetenschappelijke Hypnose en volgde er de opleiding bij de Nederlandse Vereniging voor Hypnose.
Terug in België startte ik samen met enkele collega’s de Vlaamse Vereniging voor Hypnotherapie, gelokaliseerd in het Universitair centrum Kortenberg, en was gedurende twintig jaar bestuurslid, opleider, supervisor en uitgever van het wetenschappelijk tijdschrift Trans.

Door interesse in het boeddhisme en Za-Zen kwam ik vijftien jaar geleden terecht bij de spirituele grondlegger van mindfulness, Thich Nhat Hanh, bij wie ik jaarlijks retraites volgde in het European Institute of Applied Buddhism.

De wetenschappelijk-academische benadering van mindfulness leerde ik kennen door het werk van en seminaries te volgen bij Jon Kabat-Zinn, Mark Williams, John Teasdale, Yvonne Barnes-Holmes.

Aan de andere kant ontwikkelde ik als cognitief gedragstherapeut een bijzondere interesse voor de klinische toepassingen van de cognitieve psychologie en schreef er in 1999 het boek ‘Lessen in levenskunst: de praktijk van het positief denken’ over.
Gedurende twintig jaar gaf ik ook een cursus ‘De praktijk van het positief denken’, waarin ik de inzichten van de cognitieve psychologie methodisch toepaste op de moeilijkheden van het dagelijkse leven.

De integratie van deze twee benaderingen leidde tenslotte tot het ontwikkelen van de Mindfulness Based Cognitive Training, welke de belangrijkste training is die ik heden ten dage geef en waar mijn laatste boek over gaat.

Als klinisch psychotherapeut en seksuoloog ben ik steeds gefascineerd geweest door de achterkant van het tapijt van het leven. Die ruwe, complexe en kwetsbare patronen, zijn een rijke inspiratiebron geweest voor mijn cursussen, boeken, blogs 

Wetenschap enerzijds, literatuur en kunst anderzijds, zijn in mijn leven als mijn rechter- en mijn linkerhand. Ik heb altijd graag met beide handen gewerkt.

Lezingen en seminaries

  • De kunst van het genieten
  • Positief denken in de praktijk
  • Relaxeren kan je leren
  • (Zelf)hypnose in de praktijk
  • Omgaan met stress
  • Lig er niet wakker van: over slaapstoornissen
  • Zelfzekerheid en assertiviteit
  • Waarom relaties soms vierkant lopen
  • Faalangst de baas
  • Mentale training bij sport- of kunstprestaties

U.Z. V.U.B.,Wetenschappelijke Vereniging Vlaamse Huisartsen, Leuvense Universitaire Tandartsvereniging, Vereniging van Geneesheren Hasselt, O.L.Vrouwhospitaal Kortrijk, Opleiding Medisch Secretariaat Hogeschool Gent, Solidariteit voor het Gezin, dep. Hiepso Hogeschool West Vlaanderen Kortrijk, diverse locale tandartsverenigingen, diverse OCMW rust- en verzorgingstehuizen, Stedelijke dienst opvangsgezinnen Deinze, Katholieke Hogeschool Brugge, Oostende dep. Gezondheidszorg, I.S.I. Dendermonde, Vereniging van Belgische Steden en Gemeenten, Opleiding Logopedie en audiologie Hogeschool Gent, Postgraduaat gedragstherapie K.U.L., Posthogeschoolvorming Vesalius , School voor Gestalt, Nederlandse Vereniging voor Hypnose, Institut M.H. Erickson de Bruxelles, Jing Ming Instituut voor Oosterse Geneeskunde, Vesaliusinstituut Oostende, UGent postgraduaat gedragstherapie, Tandartspraktijk Benedenti, Interuniversitaire cursus voor kinesitherapie, Hogeschool Gent, Pop & Rockschool van de Hogeschool Limburg, Vlaamse Wetenschappelijke Hypnosevereniging, Institut de Nouvelle Hypnose

Plato project, Bibliotheek Harelbeke, Instituut Maria Opdracht Maasmechelen; CRM Ninove en Oosterzele; Gezondheidszorg Oostkust, Thuiszorgcentrum Brugge, OCMW Meulebeke, Tweespan, Onafhankelijk Ziekenfonds Brugge Leuven Brussel Gent, Vlaams Centrum voor Kwaliteitszorg, Rode Kruis Aartselaar, De Bond Waasmunster, Meeting Center Gruzenberg, Cultureel Centrum De Werf, Praxis, BnS, Gezondheidsraad Aartselaar, Nimva,OCMW Buggenhout, ’t Ogenblik, Club Zilveren Passer, Dep. lerarenopleiding Katholieke Hogeschool Leuven, Ontmoetingscentrum Het Lindeke Merelbeke, B.P.W.Maagdendaele, Inner Wheel Oudenaarde, Kunsthumaniora Gent, Landsbond der Christelijke Mutualiteiten Brussel, Artecon Brugge, IFBPW Margaretha Van Parma, Cultureel Centrum Strombeek Bever, Vereniging Geneesheren Hasselt en Omgeving, Vesalius Hogeschool, Cultureel Centrum Scharpoord, Neutraal Ziekenfonds Lier, Volvo Cars Gent, Vereniging Hepatitis C patiënten, Onafhakelijk Sociaal Dienstencentrum, Serviceclub Pigeon d’Or, Ziekenzorg St. Bernadette, Inner Wheel Mandel Leie, Tabor, Cultuurcentrum Tervuren, MPI St.Lievenspoort, Inner Wheel Mandel-Leie, Soroptimist Z.O.Vlaanderen, Plantijn Hogeschool Antwerpen, Professional Woman’s Organisation, Arte, Altis, Markant, Actueel Denken en Leven, Davidsfonds, Similes, CLB Halle, Davidsfonds Landegem, Cel Gelijke Kansen OVl.Brabant, Tele-Onthaal O.Vl., Actueel Denken en Leven Aalst, Emo-Synth project Tamuraj, Vereniging voor Verlegen Mensen, De Luchtballon, Gemeenschapscentrum De Warande, KAV Gent & Oudenaarde, Boterhammen in de Bib, Nova, Buitenbeentjes; Biblio Waas, Universiteit Derde Leeftijd, Rotary Club Nieuwpoort, Seniorenacademie Herk-de-Stad, Voseko UGent, Fnac Gent en Brugge,

Wilfried Van Craen is of was als opleider en docent verbonden aan onder meer volgende instituten en organisaties:

  • Nascholingsinstituut van het Verbond der Vlaamse Tandartsen
  • Vlaamse Wetenschappelijke Hypnose Vereniging
  • Postgraduaat gedragstherapie Universiteit Gent
  • Universitair Ziekenhuis Gent
  • Hogeschool Gent
  • Conservatorium Gent
  • Kask Gent
  • Janssen Pharmaceutica
  • Dienst vorming OCMW Gent
  • Opleiding tandartsassistenten Vesalius Hogeschool
  • Institut Français d’Hypnose
  • Institut M.H. Erickson de Paris
  • Institut de Nouvelle Hypnose et Psychosomatique
  • L’espace du possible Actions et Communications Efficace
Portretweergave Wilfried Van Craen in natuur
Delen

Het is een vage herinnering, maar wel een diepe: als kind kon ik me in
vele varianten afvragen: stel dat ik ‘ik’ niet ben.
Soms ging ik daar behoorlijk ver in: ik stelde me voor dat ‘ik’ een ander
was, die weliswaar als twee druppels water op ‘mij’ leek en dat het ooit
zou uitkomen dat ik al die tijd iedereen bedot had.
Het was een fantasie die ik jarenlang even frequent als intens beleefd
heb.

Heeft die vraag ook jou ooit betoverd, lezer: Wie ben ik?
Als kind werd ik er al snel duizelig van.
Het eenvoudigste antwoord was natuurlijk: Wilfried Van Craen. Maar dan
dacht ik: wat als ik mijn naam veranderen zou? In Peter Vandersmissen
of Zubrakaski Pipinar, bijvoorbeeld. Wie was ik dàn?
En als ik in plaats van een jongen een meisje zou zijn geweest? Of geen
van beiden of allebei.
Of in Honolulu of Timboektoe was geboren?
En die ‘ik’ van vroeger, dat kleine ventje, die is weg.
Die van gisteren ook. Maar hoe snel gaat zo’n ‘ik’ eigenlijk weg: was ik
een seconde geleden nog ‘ik’?
En al die mensen die zeggen dat ze me graag zien. Over wie hebben ze
het dan? Die van nu kan niet, want die kennen ze (nog) niet. Ik kan
eigenlijk niet ‘nog’ zeggen, want zo meteen is die waarop ‘nog’
betrekking heeft, verdwenen. Dus die kunnen ze niet graag zien, want ze
zien hem niet.

Die van vroeger dan, degene die ze zich herinneren. Maar die is
uiteraard ook weg, dat ben ‘ik’ al lang niet meer.
Slotsom: niemand houdt van mij.
Want zonder ‘ik’ geen ‘mij’.
Of is het voorwaardelijke liefde: ze houden van die, die ik toen was.
Of van dat ene deel dat ik nu soms ben.
Want ik ben ook met veel, daar in mijn bovenkamer, een orkest van ikjes
die allemaal de eerste viool willen spelen.
Geprezen zijn de zeldzamen van de ware liefde. Zij aanvaarden het hele
orkest, de onbestendige, steeds transformerende dirigent incluis
Mijn ‘ik’ lijkt wel het kruispunt van twee assen. In de verticale ben ik het
steeds vernieuwde eindpunt van mijn geschiedenis. In de horizontale ben
ik een bijeenkomst. Mijn hoofd is dan een soort leraarskamer waar alle
ikjes samen komen, hun voeten op tafel gooien, een sigaar opsteken, de
ventilator op 7 draaien en aan het delibereren gaan: wie mag er door?

Het steeds wisselende kruispunt van die twee assen, dat ben ‘ik’.
Verandering blijft de enige constante.