Er bestaan nogal drastische methoden.
Een bezoek aan de bakker van Eeklo, bijvoorbeeld. Daar kon je terecht als je ontevreden was over je hoofd, bijvoorbeeld wanneer je te veel muizenissen had. Dan werd het er met een scherpe bijl afgehakt en in de oven herbakken. Piekervrij dit keer. In afwachting kreeg je een groene kool op je romp.
Zoals je op dit schilderij uit de 16e eeuw kan zien, ging het er gemoedelijk aan toe.
The execution of Anne Boleyn, by Jan Luyken, 1699. Rijksmuseum. Public Domain.
Er zijn ook quick fix technieken. Die zijn ‘in’, want mensen hebben steeds minder tijd, alles moet sneller gaan. Vreemd dan toch dat onthoofding minder populair wordt, want dat gaat echt behoorlijk snel.
Heb je echter een allergie voor groene kool of een voorkeur voor tragere methoden, dan zijn er de wetenschappelijk onderbouwde ‘Evidence based’ benaderingen.
Effectonderzoek toont aan dat de combinatie van cognitieve gedragstherapie, mindfulness, positieve gezondheidspsychologie en neurocognitieve benaderingen het meest aangewezen is om piekeren af te bouwen.
Dat pakket vormt de inhoud van mijn training Rust in je hoofd.
Alhoewel er ook mensen zijn die overtuigd zijn van het nut van het piekeren en het voor geen geld zouden willen mensen. Onlangs nog kwam ik het nog tegen.
‘Fantastisch! Piekeren werkt!’, verzekerde een mevrouw me. ‘Het overgrote deel van al de dingen waarover ik pieker gebeuren nooit!’
Voor het geval je gelooft in reïncarnatie zou ik je aanraden om niet terug te keren als een mannelijke bidsprinkhaan, want dan riskeer je een piekerstopmethode die even effectief als radicaal is.
© Wilfried Van Craen
Voor het geval je gelooft in reïncarnatie zou ik je aanraden om niet terug te keren als een mannelijke bidsprinkhaan, want dan riskeer je een piekerstopmethode die even effectief als radicaal is.
Dat staat de kerel op de foto hieronder te wachten, de Patrick, een bidsprinkhaan die ik in Spanje op bezoek kreeg. Patrick heeft wel eens last van onzekerheid en (faal)angst, vooral als hij seks wil. Dat komt door zijn remmende gedachten, gepieker over het vrouwtje dat hij niet vertrouwt.
Die heeft immers kannibalistische trekjes.
Maar door zijn onzekerheid zijn zijn seksuele prestaties eerder aan de slappe kant.
Dat werkt op het systeem van het vrouwtje die er tijdens de seks op een bepaald moment genoeg van heeft en zijn kop afbijt.
Op dat moment gebeurt er iets bijzonder in het hoofdje van de Patrick: de inhibitie, de remmende ‘gedachten’ van onze vriend, verdwijnen als sneeuw voor de zon en met sensationele spasmen gaat hij in een seksuele overdrive die het vrouwtje zich met graagte laat welgevallen.
Dat komt omdat de zenuwknopen, de ganglia die instaan voor de wippende beweging, niet in zijn brein zitten, maar in zijn staart.
In zijn brein zitten wel de seks onderdrukkende chemische stoffen, dus pas als zijn kopke eraf gaat wordt er vol gas gegeven.
(Hoofdafbeelding: Cornelis van Dalem , Collectie Rijksmuseum Muiderslot en Amsterdam)