Liefde tot op het bot

liefde tot op het bot
het nieuwsblad – interview
radiofragment

Wat mensen aantrekt, is de (ideale) mens in de hond: zijn trouw, zijn onvoorwaardelijke liefde, zijn optimisme en indrukwekkende levenslust. In de hond willen mensen menselijkheden weerspiegeld zien, die veel mensen helaas zelf fundamenteel ontberen.
Kortom, wij honden, worden dus hemeltergend vermenselijkt. Niet omdat wij daarom vragen, wel integendeel.

Van Snoopy heb ik geleerd dat gehoorzaamheidstrainingen nutteloos zijn. Na herhaaldelijk les te hebben gevolgd bleef baasje Charlie nog steeds hetzelfde eigenzinnige gedrag stellen.
Het is dus echt niet zo eenvoudig om mensen goed op te voeden.

Eigenlijk zijn we zulke goede mensenkenners geworden dat een carrière als mensenfluisteraar ons op het lijf staat geschreven.
Iemand een vacature?
Niet dat de mens een makkelijke soort is om te begrijpen. Ik zou honderden voorbeelden kunnen geven van menselijke gedragingen en gewoonten die in onze hondenogen volkomen onbegrijpelijk en absurd zijn. Laten we ter illustratie gewoon een paar fragmenten nemen uit het begin van een mensendag. Die begint bij ons thuis bijna altijd in acute stress, wegens een mij onbekend verschijnsel dat zij echter maar al te goed kennen, want het blijkt elke dag opnieuw hun lot. Ze noemen deze lotsbeschikking ‘Te laat’. Dat roepen ze ook de hele tijd naar mekaar: ‘Ik ben veel te laat!’
Ik wou dat ik het ook kende, dan kon ik meedoen. Het lijkt ontzettend leuk, want iedereen is dan zo heerlijk opgewonden. Misschien lijkt het wel op… de zee of op… een konijn.
Mijn baas zegt dat ik die lotsbeschikking niet kan kennen, omdat ik geen eindigheid ken, en daardoor heb ik niet wat jullie wel hebben: geen tijd.

Wij honden zijn al veel te sterk gedomesticeerd om nog sociaal wolvengedrag te kennen, maar diep vanbinnen weten we wel waar we vandaan komen.
Uiteraard zit er dus iets tragisch in ons. Dat zie je toch aan de blik waarmee we jullie aankijken en die jullie eraan herinnert dat wij onze eigen natuur hebben opgegeven om datgene te worden wat jullie van ons wilden.
De Fransen noemen ons bêtes à chagrin en ja, het klopt, we zijn getekend door de saudade, noem het maar le regret du paradis perdu.
Maar laat ons wel wezen: we zijn menselijk noch ‘wolfelijk’, we zijn honds.

Wat je ook aan ons hebt, is dat we het ideale glijmiddel zijn tot sociale contacten.

Ik heb van mijn baas begrepen dat mindfulness in de mensenwereld een succesvolle hype is geworden, omdat het hun leert om in het hier en nu te leven. Hij blijkt erg overtuigd van de zinvolheid ervan en stimuleert heel wat mensen om cursussen mindfulness te volgen. Helaas zijn deze cursussen nogal duur en niet voor iedereen praktisch haalbaar.
Mag ik je wat dit betreft een bescheiden tip geven? Als je er nog geen hebt, schaf je dan een hond aan, een gratis exemplaar uit een asiel is prima, en je hebt een permanente privé-leermeester in de mindfulness in huis.
Huisdieren in stressituaties hun bloeddruk en spiertonus lager, de ademhaling rustiger en de secretie van stresshormonen zoals cortisol significant lager.
Bovendien neemt bij activiteiten zoals aaien, strelen, knuffelen – menselijke activiteiten waarvan wij het uitgelezen slachtoffer zijn – de secretie van endorfines toe, een hormoon dat de weerstand en dus de genezing bevordert.
Die hormonale veranderingen gebeuren overigens niet alleen automatisch, maar ook erg snel. Heel wat sneller zelfs dan de werking van klassieke tranquillizers en antidepressiva.
Kortom, we zijn een soort Instant Prozac of Valium zonder veel bijwerkingen.